Pomiędzy łańcuchem górskim Apeninów a Morzem Tyrreńskim leży Wieczne Miasto - niegdyś stolica wielkiego imperium, potem duchowe centrum całego kontynentu, dziś prężny ośrodek turystyczny. Największe miasto Włoch - mieszka tu około 3 milionów ludzi - jest położone na siedmiu wzgórzach zgrupowanych nad rzeką Tyber przepływającą przez środek miasta z północy na południe. Historyczne centrum miasta jest niewielkie, a większość najznamienitszych zabytków znajduje się w spacerowej odległości od siebie. Pierwsi osadnicy zbudowali swe domy na tym terenie około tysiąca lat przed naszą erą, wybierając miejsce godne uwagi na zdrowy, nie malaryczny klimat i dogodną przeprawę przez rzekę. Do szóstego wieku przed naszą erą na terenie Rzymu istniało kilka osobnych osad plemiennych. Najstarsze części wczesnego miasta powstały na wzgórzach Palatyńskim i Kapitolińskim leżących najbliżej wschodniego brzegu Tybru. Pomiędzy tymi dwoma wzgórzami wzniesiono Forum. Pięć wzgórz leżących na zewnątrz broniło miasta przed intruzami.